ادامه مطلب

لیله الرغائب، تنهاترین شب زیبای سال

لیله الرغائب، ‌شب آرزوها از راه رسید
چقدر زود این روز‌ها سپری می‌شود و مردم چقدر لحظه شماری می‌کنند تا روز پیش از شب آدینه‌،‌ یعنی نخستین روزی که مصادف با اولین شب آدینه از این ماه را روزه بگیرند و در همین شب برای خدای مهربان دل‌های خود را باز کنند تا آرزوهایشان را از او خاضعانه و خاشعانه بخواهند و از او بخواهند آن آرزو‌ها برای آنان برآورده شود
لیله الرغائب شب متعلق به مستضعفین و کسانی است که در روی زمین فرو دست‏شده بودند،‌ چرا که شاید آرزوی آنان حاکم شدن عدالت علوی و حکومت جهانی امام عصر(عج) بر روی زمین باشد و پروردگار عزیز نیز در قران به زیبایی هر چه تمام‌تر آنرا ترسیم کرده است ” وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ ” ” و خواستیم بر کسانى که در آن سرزمین فرو دست‏شده بودند منت نهیم و آنان را پیشوایان [مردم] گردانیم و ایشان را وارث [زمین] کنیم ” (*۱)
آری، لیله الرغائب شب خواستن برای شدن، بودن و ماندن است
شبی است که در صدر آرزو‌های انسان‌های صالح آرزویی است و احساس آنان شقایق‌ترین احساس و دلهاشان منتظرترین دلها برای آمدن عشق(عج) است… عشقی که بسیاری می‌گویند باید به انتظارش ایستاد،‌ اما من می‌گوئیم برای رسیدن به او حتی باید دوید و این دویدنی است که در متافیزیک آنرا اینگونه تعبیر می‌کنند: هر چقدر شما به معنویت ن�%

10 عکس ویژه امام(ره)

عاقبت طلحه و زبیر نمونه‌ای تاریخی از ضرورت توجه به حال كنونی افراد است

خبرگزاری فارس: مقام معظم رهبری با بیان اینكه سنجش افراد با حال فعلی آنها از مهمترین شاخص‌های امام(ره) است، تأكید كردند: تمسك به گذشته افراد، هنگامی قابل قبول است كه حال فعلی آنان در مقابل گذشته ایشان قرار نداشته باشد اما اگر چنین شد طبعا گذشته افراد دیگر نمی‌تواند معیار و ملاك باشد.

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر مقام معظم رهبری، ملت وفادار، پراستقامت و بصیر ایران ، مراسم بیست و یکمین سالگرد ارتحال خمینی کبیر را به عرصه ای برای "تجلی پرشکوه و عمیق وفاداری ایرانیان " به امام راحل عظیم الشان تبدیل کرد و بار دیگر با رهبر معظم انقلاب اسلامی و ولی فقیه زمان، در همراهی با خط نورانی امام پیمان بست.

او یک امام بود

روزگار می­چرخد اما نه همیشه یک­جور. بعضی­ها را گردش روزگار آن­قدر می­تکاند که سرگیجه می­گیرند، بعضی هم روزگار را می­تکانند تا سرگیجه­ی مردم برطرف شود. بعضی می­آیند و می­روند اما بعضی می­مانند برای همیشه. از مردی خواهیم گفت و خواهید خواند که روزگار بعید است مثل او را دوباره ببیند، بس که نگاه و اشاره­اش به آن بالا بود. او یک امام بود و امام بودن را به همه­ی رهبران ریز و درشت دنیا آموخت. به هر حال مرد بزرگ همیشه و همه­جا بزرگ است و مرد بزرگ ما، امام ما، این­گونه بود.

تکه­های آفتاب

خرمشهر در اوایل سده 13 ه. ق شهر كوچكی بود. در این ایام به دلیل امنیتی كه شیخ‌های بنی‌كعب در این حدود برقرار كرده بودند، به سرعت رو به آبادی نهاد و بندر مهمی شد. در سال 1235 ه. ق حصاری به دور آن كشیدند. خرمشهر در نیمه اول سده 13 ق رو به آبادی و پیشرفت نهاد و در سال‌های پیش از 1254 ه. ق كه عثمانی‌ها به آن هجوم آوردند، به‌صورت یك بندر آزاد درآمد.

در طول تاریخ صدساله اخیر، خرمشهر چهار بار اشغال شده است. وجود بندر خرمشهر (محمره) در مجاورت بندر بصره از لحاظ اقتصادی ضررهای فراوانی را به دولت عثمانی كه بصره در آن روزگار در دست آنان بود، وارد كرد.

 به‌همین دلیل در سال 1235 ه. ق زمانی كه محمد شاه قاجار به هرات لشكر كشید، علیرضا پاشا حاكم بغداد با لشكر زیادی به خرمشهر حمله كرد و آن شهر را ویران و مردمش را غارت كرد.

در 23 رجب 1254ه. ق عثمانی‌ها بار دیگر با سپاهی بزرگ به خرمشهر حمله کردند و در این تاخت‌وتاز خرمشهر ویران شد. با ادامه تجاوز عثمانی‌ها به مرزهای ایران، امیرکبیر با استفاده از جوانان عشایر گارد مرزی نیرومندی در خرمشهر پدید آورد و فرماندهی آن را به محمدخان پسر جابرخان سپرد. حاج جابرخان حاکم خرمشهر در چهارم رجب 1266ه. ق پرچم ایران را بر فراز خرمشهر برافراشت و به پاداش این کار از سوی امیر کبیر به لقب خانی مفتخر گردید.